Ćwiczenia oddechowe

Ćwiczenia oddechowe

Prawidłowe mówienie jest nierozłącznie związane z oddychaniem. Podczas mówienia oddychamy przede wszystkim ustami. Wdech jest szybki i krótki, a wydech długi i powolny. Mówiąc nabieramy tyle powietrza, ile potrzeba do wypowiedzenia wyrazu czy zdania.

Nieprawidłowy oddech powoduje to, iż dzieci często mówią na wdechu, bądź bezdechu, często brakuje im powietrza do tego, aby dokończyć artykulację jakiegoś wyrazu, sylaby, czy głoski. U dzieci jąkających się możemy zauważyć płytki obojczykowy oddech, często tez podczas artykulacji słyszymy, jak dziecko nabiera głośno powietrza, bądź je głośno wypuszcza podczas wydechu. Taki głośny oddech jest również charakterystyczny dla dzieci alergicznych oraz astmatycznych.

Ćwiczenia oddechowe mają zatem na celu pogłębienie oddechu, zwiększenie pojemności płuc, rozruszanie przepony, wydłużenie fazy oddechowej – krótko mówiąc mają na celu wyrobienie właściwego dla mowy oddechu.

Oto kilka przykładowych ćwiczeń, które w formie zabawowej mogą wykonywać rodzice (dziadkowie) w domu z dziećmi

1.  Ćwiczenia oddechowe połączone z ruchami rąk, nóg i tułowia:

- Stań w lekkim rozkroku, na wdech podnieś ręce na boki, na wydech powoli je opuszczaj.

- Stań w lekkim rozkroku, na wdech podnieś ręce przed siebie na wysokość ramion, na wydech powoli je opuszczaj.

- Stań w lekkim rozkroku, na wdech unoś wysoko ręce nad głowę, następnie zegnij kolana i pochyl się luźno do przodu głośno wydychając powietrze.

(możemy wprowadzić tu element zabawy, na unoszenie rąk i wdech słońce wschodzi, na opuszczanie i wydech – zachodzi)

2. Oddychanie brzuszno – przeponowe

- Połóż dziecko na plecach, na dywanie (kocu). Ręce trzymamy na brzuszku, w czasie wdechu unosimy ręce do góry, w czasie wydechu opuszczamy.

- Połóż dziecko na plecach, na dywanie. Ręce kładziemy wzdłuż tułowia, na brzuszek kładziemy lekką książkę, na wdech nabieramy powietrze „do brzuszka” i obserwujemy jak książka się unosi, na wydech książka ma opadać.

- dla rozruszania przepony naśladujemy różne rodzaje śmiechu – wesoły, beztroski, gwałtowny, cichy, lekki, tłumiony, piskliwy np. staruszki he, he, he, kobiety – ha , ha, ha, mężczyzny – ho, ho, ho, dziewczynki – hi, hi

3. Zabawy –WAŻNE  przy tych zabawach wdech przez nos, wydech ustami

- wykonywanie wydechu wymawiając „s” (naśladowanie syczenia wężą, ssssssssss);

- naśladowanie szumu wiatru wymawiając głoskę „sz” ( szszszszszszsz)
- wykonywanie wydechu dmuchając na skrawek papieru (odchylenie papieru u musi być cały czas jednakowe);
- zdmuchiwanie skrawków papieru z gładkiej powierzchni;
- zdmuchiwanie kuleczek waty z chropowatej powierzchni (np. z rozsypanego grochu lub kaszy);
- dmuchanie na wiatraczek, kawałki bibułki, styropianu,
- wydmuchiwanie powietrza przez rurkę do szklanki z wodą (dmuchamy raz mocno, raz słabo, raz krótko, raz długo – najdłużej jak potrafimy – czyli bulgotanie wody);
- dmuchanie na płomień świecy z coraz większej odległości (tzw. tańcząca świeczka)
- podrzucanie watki bądź piórka dmuchając na nie;
- puszczanie baniek mydlanych;
- poruszanie wydmuchiwanym powietrzem lekkich piłeczek (tzw. strzelanie goli do bramki), samochodzików po stole (tzw. wyścigi)
- nadmuchiwania baloników;
- gra na organkach, trąbce, gwizdku;
- przenoszenie drobnych elementów przy pomocy słomki do napojów z jednego miejsca na drugie, np. płatków śniadaniowych, itp.

- wyścigi papierowych ślimaków (wspinanie się na kwiatki, chodzenie w labiryncie z klocków)

            Jak widać ćwiczenia te nie są trudne, nie wymagają też specjalistycznego sprzętu, większość pomocy mamy w domu, bądź możemy wykonać je sami, a sprawi to dzieciom jeszcze większą satysfakcję i będzie dodatkową motywacją do ćwiczeń.

Życzę udanej zabawy. Powodzenia.

Małgorzata Langa

Bibliografia:

Demel Genowefa, Minimum logopedyczne nauczyciela przedszkola Warszawa 1998
Sachajska Elżbieta, Uczymy poprawnej wymowy, Warszawa 1998
Wrzesińska Maria, Chcę poprawnie wymawiać - ćwiczenia logopedyczne

Joomla Templates by Joomla-Monster.com