Wpływ telewizji na rozwój dziecka.

Wpływ telewizji na rozwój dziecka.

Oglądanie telewizji jest dzisiaj bardzo popularną formą spędzania wolnego czasu, zarówno wśród dzieci, jak i dorosłych. Trudno się temu dziwić.

W końcu po długich godzinach pracy, czy nauki najprościej jest zrelaksować się właśnie przed ekranem.

 

W niektórych domach całe życie rodziny toczy się w dyktowanym przez telewizję rytmie. Nie planuje się wizyty gości w godzinach nadawania „Klanu” czy „M jak miłość”, dziecko kąpie się przed dobranocką, nie telefonuje się do znajomych w trakcie trwania „Wiadomości”.

Najgorsze jest to, że wielogodzinne oglądanie telewizji odbiera nam możliwość cieszenia się tym, co jest naprawdę ważne- przebywaniem
z najbliższymi, rozmową, dzieleniem się codziennymi sprawami, tym, co przeżyliśmy w ciągu dnia. Rodzice często nie widzą nic złego w tym, że dziecko ogląda telewizję „jak leci”. Wielu z nich postępuje zresztą tak samo. Dla zmęczonej matki włączony odbiornik to chwila wytchnienia, taka współczesna niańka, która dziećmi się zajmie, uśmierzy nadmierną ruchliwość.
Długie przesiadywanie przed telewizorem wiąże się różnymi problemami.
Intensywne oglądanie telewizji może być przyczyną niedostatecznej aktywności fizycznej, intelektualnej i społecznej. Hamuje ono w dzieciach rozwój umiejętności niezbędnych do odczuwania głębszej satysfakcji z życia, takich jak: czytanie książek, ćwiczeń fizycznych, zabaw z rówieśnikami, malowanie, majsterkowanie. Liczne badania wykazują, że telewizja jest jedną z przyczyn 50% wzrostu otyłości u dzieci w ostatnim dziesięcioleciu. Dzieci uzależnione od telewizji konsumują więcej( oglądanie zachęca do ciągłego pogryzania, a reklamy dodatkowo skłaniają do opychania się niezdrowym jedzeniem). Ponieważ mają mniej ruchu ich przemiana materii jest słabsza i mniej spalają.
Wielu rodziców włącza telewizor wtedy, gdy dziecko jest znudzone, niegrzeczne, zmartwione, ma jakiś problem, Eksperci przewidują, że tak traktowane dzieci, mogą w przyszłości mieć mniejsze zdolności adaptacyjne w stosunku do otaczającego je świata. Zamiast dawać sobie radę z normalnymi kłopotami dnia codziennego mogą skłaniać się do łatwych uników. Kiedy ogląda się bajkę o Pinokiu, nie trzeba stawiać czoła rzeczywistości.
Styl nauczania poprzez telewizję, z użyciem zaawansowanych technicznie specjalnych efektów, powoduje, że dzieci stają się bierne i nudzą się lub nie potrafią się skoncentrować. Z kolei nauczanie w szkole nie jest tak szybkie i ekscytujące jak przez telewizję. Nadmierne oglądanie jej w dzieciństwie może zahamować zainteresowanie dziecka książkami, konieczne dla całego rozwoju intelektualnego. Telewizja podając cały obraz, w przeciwieństwie do książki, osłabia wyobraźnię dziecka. Poza nielicznymi wyjątkami programy telewizyjne nie zachęcają do nowych pomysłów, nie pobudzają
twórczych instynktów.

Krew, łzy, napady, ludzkie nieszczęście i tortury to codzienna rzeczywistość. Zdaniem pedagogów staje się ona wręcz instruktażowym podręcznikiem przemocy i agresji. Uczy dzieci i młodzież tego, przed czym powinna je chronić.

 

Wskazówki, które mogą pomóc rodzicom w wykształcaniu u dzieci zdrowych nawyków korzystania z telewizora:
Ustalmy wspólnie z dziećmi granice czasu spędzonego przed ekranem.
Nie umieszczajmy telewizora w pokoju dziecka.
Nie używajmy telewizji jako formy przekupstwa, kary lub nagrody.
Starajmy się oglądać telewizję wspólnie z dziećmi, co pozwoli nam skorygować błędne poglądy, wskazać pozytywne wartości.
Dobrze dobierajmy programy telewizyjne, które możemy wykorzystać do wyrabiania zmysłu obserwacji, działań twórczych, wyobraźni.

 

Mimo swych wad telewizja może przenosić nas do odległych zakątków świata, a nawet wszechświata, pokazywać przyszłość i przeszłość, sprawy zwykłe i egzotyczne, świat nauki i sztuki. Jako wspaniały wynalazek może poszerzać nasze horyzonty i wzbogacać wyobraźnię. Pamiętajmy jednak, aby tym narzędziem umiejętnie się posługiwać.

 

Opracowała:

Beata Ornat

Joomla Templates by Joomla-Monster.com